باشگاه استقلال
نگرانی آشکار استقلالیها، آرزوی پنهان سرمربی؛ کاش این پنجره هرگز باز نشود!/ سرنوشت سهراب، رویای برانکو یا کابوس ساپینتو؟!
سهشنبه ۲۸ مهر ساعت ۱۹:۳۰

استقلال بی شکست در ایران و آسیا میتازد و حالا هوادارانش نگران فرارسیدن نیم فصل هستند!
قبول دارید که در فوتبال ایران، همه چیز کاملاً برعکس همه جای دنیاست؟ همه جای دنیا پنجره نقل و انتقالاتی فرصتی است تا تیمها بتوانند با خرید بازیکنان شایسته و آماده، نقاط ضعف خود را پوشش و تیمشان را تکمیل و تقویت کنند اما اینجا بازاری است برای پر کردن جیب دلالها و از بین بردن تیمهای خوب و هماهنگ!
استقلال این فصل را با پنجره بسته شروع کرد. اتفاقی که درست مثل ماجرای پرسپولیس برانکو، به نفع تیم بزرگ پایتخت تمام شد. سهراب بختیاریزاده ماند و تعدادی بازیکن که میدانست هیچکس با هیچ قدرتی، نمیتواند کسی را به آن جمع اضافه کند. پس با خیال راحت نشست و با همکاران و مشاورانش، طرح و برنامه ریخت تا با استفاده از همین بضاعت موجود، بهترین خر جی را بگیرد و نتیجهاش این تیمی شد که الان میبینیم.
و درست در روزهایی که استقلال در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا هم خوب بازی میکند و هم خوب نتیجه میگیرد، مرد همه کاره باشگاه که به اندازه علاقه به شهرت و مصاحبه، از هر فرصت برای ساختن کارنامه برای خود استفاده میکند، طی این چند وقت بارها وعده داده پنجره استقلال را باز خواهد کرد!
شکی نیست که مدیران استقلال، در ابتدای فصل نیز تمام تلاش خود را کردند تا با پرداخت بدهیهای ناشی از قراردادهای فجیع فصل قبل با خارجیها، مجوز نقل و انتقالات تیم را بگیرند. تیمی که مثل تمام تیمهای فوتبال در دنیا، نقاط ضعفی دارد و همه قبول دارند که اگر تقویت شود، به مراتب بهتر است.
اما چیزی که تن و بدن فوتبال دوستان ایرانی را میلرزاند، کارنامه کلی مدیران ما و بخصوص، کادر مدیریت فعلی آبی ها در خرید است! حرفهای چندی قبل ریکاردو ساپینتو را بیاد بیاورید؛ مرد پرتغالی به صراحت از دخالت مدیریت در جذب بازیکنان حرف زد و از مثال موسی جنپو استفاده کرد، که نه او و نه مشاور باشگاه -سیدورف که کسی نفهمید چطور آمد و مشاور کی بود و چه مشورتی داد!- و نه هیچکس دیگر، این تحفه را گردن نگرفت!
ساپینتو مدعی شد جنپو را نمیخواسته و او را با چنان مبلغ گزافی به تیم تحمیل کردهاند که تیمش بهم ریخت. سایر بازیکنان با اطلاع از مبلغ دستمزدش و با تماشای کیفیت او در تمرین و مسابقه، دیگر انگیزه و تمایلی برای بازی و پیشرفت نداشتند! بماند که هر وقت او در زمین بود، تیم ده نفره باید با حریف ۱۲ نفره می جنگید، چرا که بیشتر هنر این وینگر، به سود رقبا بود تا استقلال!
استقلال سهراب در برخی پستها نیاز به ترمیم و تقویت دارد اما کی و کجا مدیران در فوتبال ما، دیدگاه فنی به خرید بازیکن داشتهاند که حالا از تاجرنیا توقع داشته باشیم؟ شکی نیست اگر پنجره باز شود، اولویت رزومه شخصی به نیاز فنی تیم، باعث جذب نامهای درشت اما بلااستفاده خواهد شد که این تیم یکدست و شایسته فعلی را خراب می کند.




